İranda baş qaldıran həqiqət: Zülmün, saxta dindarlığın və susqunluğun sonu

İranda baş verən proseslər bu gün təkcə regionu deyil, hər bir azərbaycanlını dərindən düşündürür. Çünki bu ölkədə milyonlarla soydaşımız – Azərbaycan türkləri yaşayır.

Onlar onilliklərdir öz ana dilində təhsil hüququndan məhrum edilib, nə bir türk orta məktəbi, nə də ali təhsil ocağına sahib olublar.

Milli kimlikləri sistemli şəkildə inkar olunub, mədəni haqları tapdalanıb. Bu, təkcə bir xalqın deyil, bütövlükdə insan hüquqlarının açıq-aşkar pozulmasıdır.

İranın əsasən türklərin və digər qeyri-fars etnik millətlərin yaşadığı bölgələrində sosial vəziyyətin acınacaqlı olması da hamıya məlumdur.

İllərdir həmin ərazilərdə əhalinin ən adi məişət qayğıları belə diqqətdən kənarda qalıb.

İşsizlik, yoxsulluq, infrastrukturun bərbad vəziyyəti, ekoloji fəlakətlər və sosial ədalətsizlik bu insanların gündəlik həyatının ayrılmaz hissəsinə çevrilib.

Buna baxmayaraq, mərkəzi hakimiyyət bu problemləri həll etmək əvəzinə, onları ya görməzdən gəlib, ya da zorakılıqla susdurmağa çalışıb.

Lakin burada daha dərin və düşündürücü bir məqam var. İllərdir həm dövlətimiz, həm də cəmiyyət olaraq açıq şəkildə bildiririk ki, İran fars-molla rejimi “din” pərdəsi altında region ölkələrinə, o cümlədən Azərbaycana öz agentlərini yerləşdirir.

Bu, təkcə siyasi iddia deyil, faktlara söykənən bir reallıqdır.

Buna baxmayaraq, nədənsə bəzi dindar çevrələr bu həqiqəti qəbul etmək əvəzinə, bu mövqeyi səsləndirənləri “xəyanətkar” damğası ilə suçlamağa üstünlük veriblər.

Onlar illər boyu İranı ideal bir “islam dövləti” kimi təqdim etməyə çalışıblar.

Bu gün isə sual açıqdır:

İran əhalisi onilliklərdir üzləşdiyi zülmə qarşı ayağa qalxdığı halda, niyə həmin çevrələr susur?

Hanı, Ərdəbilin baş mollasına “ağam” deyənlər?

Haradadı, İranın başı mələfəli mollalarının əllərini öpüb, onları müqəddəs sayanlar?

Niyə, bu gün həmin “ideal” hesab edilən sistemin əsl mahiyyəti üzə çıxanda, onların səsi eşidilmir?

Reallıq budur ki, İran heç zaman həqiqi İslam qanunları ilə idarə olunmayıb.

Din bu ölkədə ədalətin, mərhəmətin və haqqın təcəssümü yox, hakimiyyətin qorunması üçün bir alətə çevrilib.

Ziyarətgahlardan və dindar insanların inancından toplanan pullar isə xalqın rifahına deyil, müxtəlif terror qruplaşmalarının maliyyələşdirilməsinə sərf olunub.

Bu, İslamın ruhuna tamamilə zidd olan bir siyasətdir.

Bu gün İranda baş verənlər sadəcə sosial etiraz deyil, illərlə yığılıb qalan qəzəbin, ədalətsizliyə qarşı üsyanın ifadəsidir.

İnsanlar artıq qorxu divarını aşır, saxta dindarlığın, molla faşizminin pərdəsini cırır.

Nəhayət ki, bu rejimin sonunun göründüyü açıq-aydın hiss olunur.

Tarix göstərir ki, zülm üzərində qurulan heç bir sistem əbədi ola bilməz.

İran xalqının – o cümlədən milyonlarla Azərbaycan türkünün haqq səsi gec-tez qalib gələcək.

Bu proseslər bizə bir daha xatırladır: din adı ilə edilən zülm nə İslamdır, nə də insanlıq. Və həqiqət, gec də olsa, mütləq üzə çıxır.

Vəhdət Partiyasının Salyan rayon təşkilatının sədri Sahil Rəhimov